Column: Nostalgie in Utrecht

Na het debacle van afgelopen week (voor degene die dat even niet mee kreeg: gisteren miste ik het bericht van code rood en zat ik 6 uur vast op station Breukelen. En ik me nog afvragen waarom mijn werkgever me dapper vond) besloot ik het vandaag anders aan te pakken. Omdat ik toch naar Utrecht ging vanavond, reed ik daar alvast naar toe. Parkeerde ik de auto bij mijn vriendin voor de deur en liep naar de bushalte.

Maar omdat de bus net weg reed, liep ik naar de volgende halte. Beter bewegen dan 9 minuten stil blijven staan, nietwaar? Dus stapte ik kwiek naar de volgende busstop. Kostte me maar een paar minuten, dus eenmaal bij de volgende halte kon ik er best nog eentje lopen. En nog eentje.

Toen ik in Utrecht woonde was het een sport om zoveel mogelijk bushaltes te lopen voordat ik uiteindelijk instapte. Dus die laatste halte moest ik in 4 minuten nét kunnen redden. Was me wel eens eerder gelukt.

Nostalgie in Utrecht

En opeens liep ik in de straat waar ik 6 jaar gewoond heb. Zag ik het appartementje dat ik 6 jaar lang mijn thuis noemde en waar ik ging samenwonen met Sander. De straat die zo herkenbaar is maar in 6 jaar ook zo enorm is veranderd. Een paar winkels zijn nog hetzelfde, maar het gros is vertrokken. De drogisterij schuin tegenover mijn oude huis is gesloten en staat leeg. Voor de deur van mijn oude appartementje staat ineens een gedenkteken. En ik naderde ineens bijna bij de bushalte die ik 6 jaar lang gebruikte om in de stad te komen…

En toen scheurde de bus me voorbij. Die was toch iets sneller dan ik. Dus ik miste hem weer net op een halve minuut.

Ik ben het verleerd, dat inschatten 

Dus liep ik nog maar 2 haltes verder en pakte daar de bus naar het station.

Ik heb mijn rondje nostalgie in Utrecht voor vandaag weer gehad 

Lees ook: Column: Anoniem in Amsterdam

Volg:

Ode aan alle moeders

Ode aan alle moeders

Ik vind moeder zijn het moeilijkste wat ik ooit gedaan heb. Ik bedoel, ik moet twee kleine individuen met een geheel eigen mening proberen zo ver te krijgen dat ze kunnen functioneren in deze maatschappij. Dat gaat niet zonder slag of stoot. En die medemoeders, daar word ik vaak best… Bekijk bericht

Kind met een sterke wil: Moeder versus kleuter

Kind met een sterke wil: Moeder versus kleuter

Ik heb een kind met een sterke wil. Samen vechten we veel. Niet letterlijk, natuurlijk. Maar bijna alles was een strijd. En hij vond (en vindt) dat ergens nog wel leuk ook. Juist dat irriteerde mij dan weer mateloos. Nog steeds botsen we elke dag. Maar inmiddels wel een heel stuk… Bekijk bericht