Trots op ons: een momentje stilstaan

Het stof dwarrelt langzaam neer (en moet nog worden opgeveegd). De grootste klussen zijn gedaan. Het huis wordt steeds leefbaarder en mooier. Tijd om even een momentje stil te staan en beseffen hoe trots ik ben. Trots op ons allemaal. Het is niet allemaal gemakkelijk geweest. Ondanks de voor de buitenkant voorspoedige verkoop van de boerderij en de vlotte aankoop van onze nieuwe huizen, hebben mijn ex en ik een hoop werk moeten verzetten. Er kwam een hoop doorzettingsvermogen, eindeloos geduld en bloed, zweet en tranen aan te pas. Maar wat voor ons het belangrijkste was, was dat de jongens… Bekijk bericht

Column: Janken in de auto (x3)

Column: Janken in de auto (x3)

“Mama, ik vind het zo zielig van de poes.” Met tranen in zijn ogen komt mijn zesjarige naar buiten. Terwijl ik haastig nog wat spullen in de auto stouw klinkt er een jammerend geluid van binnen. De poes zit inmiddels in de reismand en vindt dat niet helemaal geslaagd. “Dat snap ik,” zeg ik, “maar hij mag nou eenmaal niet los in de auto. Ga maar alvast zitten, dan gaan we snel vertrekken.” Ik loop terug naar binnen, waar inmiddels de tranen over de wangen van de jongste biggelen. “De poes is zo verdrietig en ik word daar ook verdrietig… Bekijk bericht

Schoorvoetend aan de nieuwe schoenen

Schoorvoetend aan de nieuwe schoenen

Schoenen kopen voor mijn kinderen is niet mijn favoriete bezigheid. Maar af en toe moet het, nietwaar? Zeker omdat die schattige kleine babyvoetjes ineens veranderen in zweterige, stinkende slagschepen en je voor je gevoel na een week al denkt, “zijn die schoenen nou alweer te klein?” En daarnaast heb ik een behoorlijk trauma opgelopen met mijn oudste die dezelfde schoenen in vijf maten had omdat hij anders hysterisch werd. Het was een dingetje toen die schoenen na maatje 26 ophielden te bestaan…. Eerlijk is eerlijk: ben zelf ook niet zo van het schoenen kopen. Ik heb niet buitensporig veel schoenen,… Bekijk bericht

Column: Loslaten

Column: Loslaten

Hij slikt moeizaam. Ik bijt op de binnenkant van mijn wang. Even kijk ik hem aan en ik zie dat zijn ogen vochtig worden. Loslaten lukt nog niet. Ik knipper met mijn ogen om mijn eigen tranen terug te duwen. Ik ga niet als eerste huilen. Met een brok in mijn keel zoek ik zijn hand, en hij klampt hem vast alsof hij hem nooit meer wil laten gaan. Het is onvermijdelijk, dat weten we allebei. Het geroezemoes om ons heen is even niet te horen. Alleen hij en ik, alleen wij bestaan even en verder is er niemand. We zitten… Bekijk bericht

Ik kocht vandaag een huis… helemaal alleen

Ik kocht vandaag een huis… helemaal alleen

Ik kocht vandaag (onder voorbehoud) een huis. Helemaal alleen. Voor mij en de jongens, die straks parttime bij mij wonen. Ik ben verdrietig en blij tegelijk. Want het is niet het leven wat je voor je ziet wanneer je een relatie begint en kinderen krijgt. Je verwacht een toekomst van happily ever after, en niet dat je er alleen voor komt te staan.  We gaan uit elkaar. Voor ons is het natuurlijk niet echt meer een verrassing, maar voor onze omgeving wel. We hebben de tijd genomen met de start van de verwerking. Want ondanks dat ik de knoop uiteindelijk heb… Bekijk bericht