Drie jaar geleden ongeveer startte mijn eerste bevalling na een voldragen zwangerschap. Morgen wordt onze oudste alweer drie jaar.  En ik leef met de verschillende herinnerings-apps weer helemaal naar de bevalling toe. Een en ander drijft zo weer langzaam naar boven. Zo ook het gegeven dat ik het zwanger zijn helemaal niet leuk vond. Beide keren niet, trouwens. En het lijkt erop dat mijn hersenen dat effectief verdrongen hebben — dat besefte ik pas goed toen bij de tweede zwangerschap de weeën begonnen (OH JA, ZO VOELDE DAT). Begrijp me niet verkeerd, mijn eerste zwangerschap is tot maand zeven probleemloos verlopen.… Bekijk bericht

Ik zeg niet doen: mijn top 3!

Ik zeg niet doen: mijn top 3!

Niet doen! Maar wat niet? Je zegt heel vaak nee, en dat is een logisch gevolg van de ontdekkingsreizen die je kinderen maken. “Niet in je mond stoppen.” “Zand is niet om op te eten.” “Niet duwen/slaan.” “Niet op de bank springen.” “Geen eten in je haar smeren!” Voordat ik zelf kinderen had hoorde ik deze al, en ik kijk er ook niet van op dat ik ze nu ook gebruik. Maar soms berisp ik mijn Monsters en denk ik tegelijk, wat zeg ik nou? Wat doen ze nou? En stiekem moest ik er daarna hard om lachen. Hieronder mijn top… Bekijk bericht

Een betere wereld begint bij jezelf – ik kom …

Een betere wereld begint bij jezelf – ik kom in actie!

Onrust in mijn lijf sinds afgelopen donderdag. Sinds de welbekende foto van het aangespoelde jongetje in de Turkse badplaats Bodrum om de paar minuten op mijn Facebookpagina verscheen. Het “oooh” en “aaah” was niet van de lucht. En ik? Na de eerste schok ergerde ik me dood. Niet omdat ik niet warm of koud werd van die foto. Net als alle moeders zag ik in dat kleine jongetje mijn eigen jongens. Mijn moederhart bloedde. Zoals velen met mij had ik er een lief ding voor over om dat jongetje, en vele andere jongetjes en meisjes die hetzelfde lot ondergingen, nieuw leven… Bekijk bericht

Boodschappen doen met peuters – een goed idee?!

Boodschappen doen met peuters – een goed idee?!

Boodschappen doen met kinderen. Het is iets waar al veel klaagzangen over geschreven zijn en waar ik me totaal niet in kan vinden. De mijne zijn namelijk niet zo. Mijn Monsters gedragen zich nog best prima in een winkel. Voor het overgrote deel doe ik in mijn eentje, met de beide Monsters, op vrijdag de grote boodschappen voor de week erna. Monster!1 kan ik vantevoren nog enigszins instrueren dat hij mama moet helpen en het is zo’n goedzak dat hij dan braaft knikt en het, met een paar reminders, dan ook wel doet. Monster!2 is nog zo klein dat hij in… Bekijk bericht

Koken is stom: Ik ben geen keukenprinses

Koken is stom: Ik ben geen keukenprinses

Keukenprinses. Als er iets is wat ik niet ben, is het dat. Ik vind het verschrikkelijk om in de keuken te staan, en dat is niet alleen vanaf de periode dat de Derde Wereldoorlog uitbreekt aan tafel omdat Monster 1 niet wil eten en alles wat je maakt zo’n beetje kansloos op tafel staat te verpieteren. Nee, het was ook daarvoor al, in de studententijd en in de tijd van samenwonen zonder kinderen. Koken is gewoon stom. Eén keer koken staat in mijn geheugen gegrift. De horror. Eén keer heb ik over mijn hart gestreken met de kerst. We woonden… Bekijk bericht