Dagboek van een ex-roker: deel 2

Dagboek van een ex-roker: deel 2

Tja, ik ben dus gestopt met roken. Tijdens Stoptober (ok, een halve dag daarvoor en ja, I’m counting). Soms gaat dat gemakkelijk en soms wat minder. Om het voor mezelf wat gemakkelijker te maken, schrijf ik gewoon alles op. En wie weet helpt het mijn mede-stoppers ook een beetje!

In deel 1 schreef ik hoe het leek of ik ’s nachts in een sauna zat, hoe ik tekeer ging tegen mijn arme kindertjes, en gaf ik een paar tips die mij hielpen bij het stoppen met roken (lees deel 1).

Dagboek van een ex-roker (2)

Dag 7. Eindelijk vrij

De dag begint goed. Nadat ik de oudste de school in heb gemikt rijd ik naar het station. De trein staat al klaar als ik aan kom rennen maar… ik moet nog een kaartje. De sprinter vertrekt zonder mij en ik moet 20 minuten wachten op de volgende. Die natuurlijk ook nog vertraging heeft. Ik zit op het perron, te kleumen op een bankje. Ik heb honger en dorst en overweeg om maar iets warms te halen, want ik ben zowel mijn appel als mijn water-met-munt vergeten.

Dan raakt een vleugje sigarettenrook mijn neus en ik sta meteen op scherp. Mijn nicotinemonster, dat in een winterslaap bivakkeerde, is ontwaakt. En ik weet: als ik nu die Kiosk inloop en ik ga wat kopen, ga ik voor de bijl. Dan koop ik niet alleen een koffie, maar ook een pakje Camel. Dus ik blijf zitten kleumen en zit de tijd uit. Ik blijf mezelf bedwingen en kijk stoïcijns op mijn telefoon. Ik ben opgelucht als de trein komt.

De rest van de dag valt me alleszins mee. Ik werk in de trein en op het kantoor in Amsterdam en jongens, ik kom helemaal tot rust. Ondanks dat ik bergen werk verzet, voelt het als een dagje vrij. Even geen constante “MAMA!” aan mijn hoofd. Ik weet dat ik veel thuis ben gaan werken, juist voor mijn kinderen, maar soms is zonder ook wel héél lekker. En die peuken, die hoef ik gewoon niet. Sterker nog, als ik ’s avonds het gebouw uit loop, vind ik het stinken. Ik ben trots op mezelf.

En als beloning neem ik niet de tram naar het station, maar ga ik lekker lopen. Struinend door de Kalverstraat en toeristen ontwijkend via de Dam, vind ik mijn weg naar het station.

Dag 8. Klussen en…  1 week gestopt met roken!

Oma is er dit weekend om de kinderen te vermaken. Want we gaan eindelijk weer eens klussen in ons klushuis. Zin in! De fysieke inspanning kan ik nu goed gebruiken. Ik hou van suiker en ik haat sporten, dus wat lichaamsbeweging is mooi meegenomen. Die kilo’s, ik ben er nog steeds een beetje bang voor. Zit mijn broek trouwens nu al strakker…?

In de afgelopen maanden hebben we veel geklust. We verbouwen namelijk een woonboerderij. Dat betekent keihard werken met af en toe een pauze. Een rookpauze in onze mooie tuin. Die er nu natuurlijk niet komt. Enigszins beteuterd schilder ik over het momentje heen. Da’s toch weer zo’n momentje dat ik mis. Maar ik geef niet toe.

Er is echter één moment waar ik niet omheen kan. 14.10. Een week rookvrij, hoera! Aan de ene kant voelt het veel langer, aan de andere kant voel ik nog dagelijks die trek en lijkt het veel korter. Maar ik merk in ieder geval dat het aantal momenten, dat ik het gevoel heb te MOETEN roken wel in rap tempo afneemt. Whoohoo voor mij!

Dag 9. Klusserdeklus dag 2

Grappig, ik voel nog steeds in mijn zakken of ik een aansteker heb. Viel me vandaag op. Voor de rest mis ik het roken geen moment. Yes!

Dag 10. Sorry, mijn allerliefste motivator…

Ik heb gedroomd. Dat ik voor mijn meest toegewijde Twitter-motivator in de rij bij de Aldi stond en een pakje Camel op de band flikkerde. Ik keek haar aan, haalde mijn schouders op en grinnikte schaapachtig. “Voor de zekerheid, weet je.” Ze lachte een beetje mee, maar ik zag de teleurstelling. En ik voelde me kut.

Wat betekent dit? Dat ik voor de bijl ga? Kruipt het monstertje in mijn dromen rond? Maakt het me sterker? Iemand die me kan vertellen wat de droom betekent?

En elke keer als je denkt: “Joe! Ik ben er vanaf!” komt er zo’n klein irritant mekkerstemmetje in je achterhoofd dat je vertelt: “Nu ben je een niet-roker. Dus kun je best gezellig één peukie meedoen. Dan ben je niet meteen weer verslaafd.” En jongens, die verleiding, die is nog best wel groot.

Hm. Ik pak het boek De Opluchting er maar eens bij en herlees wat hoofdstukken over de verslaving. Wat het met je doet en hoe je eruit kan stappen. Ik voel me weer gesterkt door de woorden van Jan Geurtz. Wat een lul is het. Die verslaving dan, hè. Jan ken ik verder niet.

Dag 11. Een nieuwe verslaving?

Ok, ik weet nu waarom mensen kilo’s aankomen. Het begon gisteravond met een reep Tony’s. Vandaag harkte ik een zak nougat naar binnen. En het interesseerde me niks. Ik wist wel wat ik deed, maar het deerde me niet. Althans, dat dacht ik. Want daarna voelde ik me toch klote.

Ik besefte dat ik volledig van mijn fruit af was. Even weer er reset. En een kilo appels gekocht. Terug naar de appels en het muntwater. Want volgens Jan kom je tijdelijk 10% van je lichaamsgewicht aan omdat je stofwisseling ook even moet detoxen. Maar die overige kilo’s gaan dus echt via het mondje. Nokken daarmee weer.

Overigens ben ik er nog steeds niet 100% van overtuigd dat ik gemakkelijker adem, meer ruik of meer proef. Misschien is dat wel de reden van mijn tijdelijke demotivatie: dat het trompetgeschal en het instant hallelujamoment uitblijven. Terwijl een hele hoop van mijn mede-stoppers enthousiast verkondigen dat ze écht verschil merken, doe ik dat niet. En die betere doorbloeding? Nou, mijn voeten worden ’s avonds alleen maar kouder in plaats van warmer. Lieve mede-stoppers, zeg me dat ik niet de enige ben die niets merkt? Ik heb écht nog geen sigaret aangeraakt.

Misschien moet ik wat meer geduld hebben.

Tips voor de tweede week:

  • Zoek een maatje tussen de mensen die gestopt zijn met roken, of deel met iedereen dat je het al een week volhoudt. De steun die je krijgt sterkt je na die eerste week, als je het even niet meer ziet zitten.

  • Als het verslavingsmonster de kop op steekt, ga dan eens na wat je motiveerde om te stoppen. In mijn geval hielp het om delen van De Opluchting te herlezen.

  • Geef jezelf een leuk vooruitzicht. Een dagje vrij. Of het nou vrij is van je kinderen (oooh, ontaarde moeder) of vrij van waar je mee bezig bent.

  • Zorg dat je wat te doen blijft houden. Ik heb gemerkt dat verveling de meest nare momenten oplevert.

  • Pas op voor dat stemmetje dat je vertelt dat je best wel één sigaretje mee kunt roken….

     

Ben jij gestopt met roken, en hoe ging jij om met die gewoontemomenten? 

Volg:

1 Reactie

  1. 11 oktober 2017 / 11:37

    Ik ben zo trots op je, stoere Linda! Je doet het toch maar even he?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge