Column: Het leed dat Lego bouwen heet…

Column: Het leed dat Lego bouwen heet…

Wij hebben bakken vol Lego. Het meeste ligt uit elkaar, klaar om gebouwd te worden. Of omdat het gewoon weer zeer effectief gesloopt is. Maar dan niet netjes gesorteerd en door de verhuizing verdeeld over 5000 verschillende bakken. Ga er maar eens aan staan.

Maargoed. Dit weekend kreeg de kleuter een mooi bureau. Dus ik vond dat hij dan ook iets om mee te spelen moest hebben. Immers, zo vindt hij, in een Legokamer speel je met lego. En zo is het maar net.

Goedgemutst begon ik dus aan project Politiebureau. Dat was recentelijk pas gesloopt dus, althans daar ging ik vanuit, moesten die stukjes nog wel enigszins bij elkaar in de buurt liggen. Bovendien waren er ook stukken die nog enigszins aan elkaar zaten dus dat zou een en ander alleen maar bespoedigen, toch?

Nouja…

De jongens speelden met wat ik gebouwd had. Dat lijkt leuk, maar niet als je intussen nog steeds aan datzelfde aan het bouwen bent. En er steeds stukken van weer gesloopt worden. Of als ze gaan stoeien en dan nét, in de ruime kamer die hij heeft, op het halve politiebureau gaan staan waardoor ik weer een paar bladzijdes terug kon in het bouwboekje.

Nu werd het een principekwestie. Ik moest en zou dat politiebureau bouwen. Verbeten gooide ik alles wat ik had in de strijd. Zocht ik koortsachtig naar stukjes die onvindbaar bleven. Schermde ik uit alle macht mijn bouwsel af van rondvliegende ledematen.

Tot mijn kleuter na een uurtje aan gaf naar beneden te willen.
“Waarom dan?” vroeg ik beteuterd.
“We gaan iets anders spelen en vragen aan papa of hij lego wil bouwen. Die kan dat heel goed.”

En bedankt.

Dat politiebureau is dus nog lang niet af. Hij mag het lekker zelluf doen. Met papa.

Ik geef het op.

Volg:
Share:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge